Blog Levensstijl Slaapproblemen

“Ik heb 6 maanden aaneengesloten 2 a 3 uur per nacht geslapen, nota bene op een zware slaappil…”

“Ik heb 6 maanden aaneengesloten 2 a 3 uur per nacht geslapen, nota bene op een zware slaappil. De rest van de nachtelijke uren lag ik met een razend hart en complete alertheid in bed.” Onlangs ontving ik per e-mail het indrukwekkende verhaal van Evelien. 20 jaar lang heeft zij te maken gehad met ernstige slaapproblemen en wist zij – in een pure overlevingsstand – het hoofd boven water te houden. Na een aantal belangrijke inzichten heeft zij – mede dankzij De Slaapomgeving – inmiddels rust, evenwicht en betere slaap gevonden. Laat je inspireren door haar indrukwekkende verhaal.

Mijn geschiedenis is fors als het slaapproblematiek aangaat. Tussen 1999 en 2004 heb ik twee heftige trauma’s meegemaakt. Achteraf redenerend (maar toen in onwetendheid) heeft er vanaf dat moment zich een continue alertheid, waakzaamheid en spanning in mn lijf verankerd. Ik heb daar toen geen acht op geslagen en heb vervolgens 20 jaar lang in een overlevingsstand gefunctioneerd als alleenstaande moeder van 2 kinderen en als HRM adviseur met een verantwoordelijke, drukke baan.

In de afgelopen 20 jaar waren er meerdere periodes dat ik op mijn tandvlees heb gelopen en toch heb ik stoïcijns alle lijfelijke en mentale signalen en grenzen genegeerd. Ik had tijdens meerdere periodes te maken met ernstige slaapproblemen. Hiermee bedoel ik véél te laat in slaapvallen en extreem vroeg wakker worden. Nachten van 2 a 3 uur waren dan de norm. Zelfs in die periodes ging ik door met alles. Als alleenstaande moeder was het voor mij onmogelijk om  ‘op te geven’.

Als alleenstaande moeder was het voor mij onmogelijk om  ‘op te geven’.

Dus ondanks de grijze, drukkende deken over mijn leven en de enorme somberte en eenzaamheid die hierbij hoorden ging ik toch door met alle ballen in de lucht houden. Ik speelde letterlijk toneel; ik ging regelmatig kapot en gesloopt naar m’n werk maar zette een vrolijk gezicht op en deed alsof alles helemaal oké was. Ook naar mijn kinderen toe vond ik dat ik niets mocht laten zien van mijn misère.

Ik wist toen  niets van adequate ondersteuning. Als ik het er over had met m’n huisarts, waar veel moed voor nodig was want ik schaamde me er voor, had ik het gevoel niet echt serieus genomen te worden waardoor ik me al snel een ‘aansteller’ voelde. Dus hield ik nog meer mijn mond en paste mijn leven ongemerkt aan aan ‘mijn probleem’.

Ik had ik het gevoel niet echt serieus genomen te worden waardoor ik me al snel een ‘aansteller’ voelde.

Enfin, in 2017 is m’n slaapprobleem tot een climax gekomen. Het werd wederom ‘getriggerd’ door een spannende gebeurtenis. Ik heb toen 6 maanden aaneengesloten 2 a 3 uur per nacht geslapen, nota bene op een zware slaappil. De rest van de nachtelijke uren lag ik met een razend hart en complete wakkerheid en alertheid in bed.

Gedurende dat half jaar is er helaas geen adequate interventie door huisarts gepleegd. Mijn ervaring is helaas dat zij veel te weinig weten over slapeloosheid en de impact hiervan. Ik was zelf niet meer in staat om het probleem te kunnen duiden waarvan de gevolgen steeds ingrijpender werden. Ik werd eerst depressief, kreeg toen angstaanvallen kreeg en vervolgens psychoses en werd uiteindelijk catatoon met zelfs suïcidale gedachten (tijdens de zesde maand). En dat terwijl ik altijd zo’n optimist en een vrolijkerd ben.

De gevolgen werden steeds ingrijpender.

Kortom, uiteindelijk ben ik opgenomen in een kliniek (GGZ) om daar met zware medicatie (20 mg Lorazepam) weer te kunnen slapen. Dat hielp meteen, alle symptomen waren binnen de kortste keren weg. Wat overbleef was dat ik compleet leeg en op was; méér dan burned out.

Nu 2 jaar later heb ik eindelijk de juiste hulpverlening in verband met mijn systemische achtergrond en hoogsensitiviteit. Ik ben nu bij een mindfulness-coach bij wie ik voor het eerst in mijn leven leer (ik ben nu 52… maar nooit te oud om te leren, wat een kans !) wat het is om je eigen ruimte te pakken. Ik gun mezelf rust, weet wat écht ontspannen en compassie hebben voor jezelf is en doe vooral de dingen waar ik gelukkig van word; gewoon voor mijzelf !

Dat helpt enorm bij het creëren en voelen van innerlijke rust en dat heeft invloed op een goede nachtrust. Ik merk nog steeds dat ik heel moeilijk in slaap kom als ik maar iets aan spanning ervaar en merk dat ik veel te vroeg wakker wordt als ik overdag te veel heb gedaan. Ik ben nog steeds herstellende van 2017 maar ben bijna weer op een niveau waarvan ik kan zeggen dat m’n energetische batterij is opgeladen.

Dat helpt enorm bij het creëren en voelen van innerlijke rust

Ondertussen zie ik een slechte nacht als boodschapper. Het geeft me aan dat er ergens iets niet goed zit; een intern conflict of gewoonweg te druk. Ik heb momenteel geen baan (kwijtgeraakt door de afgelopen twee jaar), geen financiële zekerheid en wel een hypotheek. Bovendien zijn de kinderen bijna zo ver dat ze gaan studeren.  Reden genoeg om in paniek te zijn, maar ik ervaar rust en vertrouwen. Door de mindfulness-coach en de erkenning en herkenning van jou en iedereen op het platform voel ik me gezien, gehoord en serieus genomen (terwijl ik niet eens actief participeer als lid). Daar moet ik nog erg aan wennen. Er gaat een wereld voor me open: heel erg fijn! Wat een opluchting dat ik niet alleen sta.

Door de de erkenning en herkenning van jou en iedereen op het platform voel ik me gezien, gehoord en serieus genomen (terwijl ik niet eens actief participeer als lid).

Slapen blijft een kwetsbaar gebied. Een kleine gedachte die neigt naar een angstgedachte met betrekking tot slapen, kan bij mij al slaapangst opwekken. Dit uit zich door een snellere hartslag en een dosis adrenaline door m’n lijf. Alsof er een pot adrenaline wordt opengetrokken ter hoogte van m’n middenrif. Juist ook door mijn nare periode voorafgaand aan de kliniek is een moeilijke nacht soms nog erg angstaanjagend. Het blijft moeilijk, maar ik weet mezelf nu ook weer te kalmeren op zo’n moment door ademhalingsoefeningen en de situatie meer te accepteren.

Als je me vraagt hoe ik door jouw e-coaching ervaar: Ik ben er erg blij mee en mijn vragen omtrent mijn slapeloosheid worden stuk voor stuk beantwoord en ik hoef ze niet eens actief te stellen. Alle kleine praktische tips zijn compleet geïntegreerd in m’n leven. Nu is het nog een kwestie van blijven ‘mindsetten’, angst reduceren en vertrouwen opbouwen. Dat vergt tijd, maar hoe meer goede slaapervaringen ik heb, hoe rustiger ik word en dat brengt me in een vicieuze cirkel die steeds positieve wordt.

“Mijn vragen omtrent mijn slapeloosheid worden stuk voor stuk beantwoord en ik hoef ze niet eens actief te stellen.”

Levenslessen dus die fundamenteel zijn! Voor mij draagt het echt kritisch naar je zelf kunnen kijken en jezelf serieus nemen allemaal bij aan de oplossing voor een betere slaap. Vooral de benadering die je hanteert; die van het ‘ont-angsten’ is voor mij van essentieel belang.  Wat je zegt over de eenzaamheid was voor mij zó ongelofelijk belangrijk: het geeft me erkenning voor mezelf; geen zelfverwijten meer!

Dus William, Jouw concrete hulp én het probleem laten zien vanuit de invalshoeken van De Slaapomgeving is meer dan welkom en zeer helpend! Ik heb me niet eerder zo geholpen, gehoord en gesteund gevoeld als door jou en jouw benaderingswijze! Dus nu al: enorme dank, terwijl ik nog niet eens op de helft ben van je coachingstraject. Ik zal je een update geven van hoe het met mij gaat als alle sessies zijn afgerond.

Ik heb me niet eerder zo geholpen, gehoord en gesteund gevoeld.

Naschrift: de naam Evelien is vanuit privacy-overwegingen gefingeerd.

slaapwijzer
1 Comment
  1. Antonia 1 jaar geleden
    Reageren

    Beste William,
    Met veel interesse heb ik het verhaal van Evelien gelezen. Daarin vind ik veel herkenbaars. Ik heb ook ervaren dat mede dankzij het raadplegen van de website Slaapwijzer en het volgen van je adviezen in het boekje “Perfect slapen in 7 stappen” ik beter ben gaan slapen. Daarnaast volg ik nu een psychotherapeutisch traject om grip te krijgen op de traumatische ervaringen in mijn leven (o.a. Jappenkampsyndroom). Dat heeft me gelukkig meer innerlijke rust gegeven en mogelijkheden om het overlevingsmechanisme, dat ik in mijn jongste jeugd voor mezelf heb gecreëerd, in positieve zin hanteerbaar te maken. Ik ben er nog niet, maar iets wat gedurende 75 jaar mijn overlevingsmodus is geweest, buig je niet zomaar om. Omdat ik de laatste tijd weer niet zo best sliep heb ik het Boekje “Perfect slapen ….” er weer eens bijgenomen. Ik heb gemerkt dat het herlezen ervan me weer op het goede spoor heeft gezet.
    Overigens doe ik mee in het online panel, zij het sporadisch. Ik merk dat ik daar weinig positieve inspiratie in vind.

    Hartelijke groet,

    Antonia

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

We respecteren uw privacy. Bovenstaande gegevens worden alleen gebruikt voor uw reactie op dit artikel. Met het plaatsen van een reactie geeft u toestemming om die gegevens daarvoor te verwerken. Voor meer informatie raadpleeg ons privacy beleid.

Ook interessant om te lezen